Patricia van Vilsteren:

 

Als kind wilde ik altijd al fysiotherapeut worden. Het menselijk lichaam en dan vooral het fysieke geheel van de mens en daarbij mijn passie om mensen te helpen sprak mij toen al enorm aan. Eenmaal erachter gekomen  dat het een HBO opleiding is heb ik dit plan snel uit mijn hoofd gezet aangezien ik dacht dat ik het niveau niet aan kon. Daarom ben ik na mijn VMBO-t eerst MBO microbiologisch analist gaan studeren. Dit was interessant maar ik merkte al snel dat ik het contact met mensen miste. Toen ik dit eenmaal gehaald had betekende het dat ik een MBO-4 opleiding had. Dit hield dus in dat ik door kon stromen naar het HBO, iets wat ik voorheen nooit in mijn hoofd durfde te halen kwam nu opeens veel vaker voorbij; mijn droom om fysiotherapeut te worden. Het bleef maar in mijn hoofd malen en heb uiteindelijk de stap durven nemen gezien mijn doorzettingsvermogen en ik er sterk in geloof dat je alles kan waarmaken als de wil er is. Zo heb ik besloten om te beginnen aan deze studie en even later werd ik ingeloot voor de studie.

 

Al snel kwam ik er tijdens de studie achter dat ik het fysieke en mentale stuk in de fysiotherapie als één geheel zag, in tegenstelling tot mijn studiegenoten. Hierdoor heb ik tijdens mijn studie de minor Psychosomatiek gevolgd. De combinatie tussen fysiotherapie en psychologie vind ik een heel interessant samenhangend verband hebben waar ik mij maar al te graag mee bezig houd en in verdiep. Omdat ik ervan overtuigd ben dat het fysieke en mentale van de mens elkaar versterkt of verzwakt is het belangrijk dat dit in een gezond verband met elkaar staat.

Nu ik mijn studie gehaald heb en aan het werk ben als fysiotherapeut merk ik dat ik een cliënt in een half uurtje alleen lichamelijk kan helpen. Ik mis het stukje coaching in mijn vak  en iemand écht kunnen helpen en daar de tijd voor kunnen uittrekken.

Vaak na mijn werk begon ik na te denken over hoe ik een verschil kon maken in mijn vak en hoe ik de psychosomatiek waarin ik mij heb gespecialiseerd kan toepassen in mijn werkgebied zodat ik mijn patiënten de optimale zorg en de aandacht kan bieden die ze verdienen en nodig hebben zonder dat daar tijdsdruk bij komt kijken.

Helaas vind je weinig praktijken tot dusver die volledig gericht zijn op psychosomatiek op de manier hoe ik het zie en het het eerlijkst vind, volledig kijkend vanuit de patiënt. 

Toen sterk in stilte op mijn pad kwam en ze het bedrijfsplan voorlegden hoefde ik niet lang na te denken. Het is precies waar ik voor sta, het volledig aandacht kunnen geven op fysiotherapeutisch vlak gecombineerd met het psychische gedeelte is exact waar mijn hart ligt en waarvan ik denk dat hier de optimale zorg voor iemand uit te halen is met als beloning dat diegene zich gehoord voelt en we samen kijken naar wat volgens de maatschappij een ‘beperking’ genoemd wordt het kunnen ombouwen naar mogelijkheden en de kracht die je in je hebt. 

Ondanks mijn onzekerheid die ik uiteindelijk de baas kon zijn door toch met volle moed aan mijn HBO studie te beginnen, heb ik nu de mogelijkheid gekregen om aan dit project te beginnen waar volledig mijn passie ligt en dit maar al te graag wil overbrengen, hiermee wil ik afsluiten: waar een wil is is een weg.